Sende olan… Sana kalan…
Posted on February 6, 2010 | Filed Under Hayatin Icinden Leave a Comment
Sepet kendisini suyla dolu gördü de, nazlanip, basini denizden çekti.
Sepet denize dalmisken sanir ki, denizin hepsi içindedir.
Sanir ki, denizden aldigi kendine kalacaktir.
Sepet dedigin, teni delik desik bir kaptir, su tutmaz.
Denizden basini çeker çekmez suyunu yitirir, kuru kalir.
Sepet denize dalmisken sanir ki, denizin hepsi içindedir.
Sanir ki, denizden aldigi kendine kalacaktir.
Sepet dedigin, teni delik desik bir kaptir, su tutmaz.
Denizden basini çeker çekmez suyunu yitirir, kuru kalir.
Sen sen ol, “doydum” deme. Sen sen ol, “oldum!” deme.
Sana düsen hep denizde kalmaktir.
Sende olan denizdendir ama deniz degildir.
Sende olanin sende kalacagini sanma.
Sana düsen, kendini doldurmak degildir.
Denize dal ve orda kal yeter.
Sular her daim içinden gecsin yeter, böylece hep temiz kalirsin.
Ne kadar çok bildigin degildir önemli olan, ne kadar derin hissettigindir.
Ne kadar çok söyledigin degildir önemli olan, ne kadar içten yasadigindir.
Kendini suyla dolu görüpde, basini denizden çekme!
sana kalan sana dokunan olacak.
Sana kalan seni doyuran olmayacak,
Sana kalan seni doyuran olmayacak,
sana kalan seni insan kilan olacak.
Senai Demirci’nin ‘BIRINCISÖZ – Bir risale-i nur yorumu’ isimli eserinden alinti’dir (s.46)
Yorum
Leave a Reply