Siz onunla evlendiğinizde genç ve güzeldi. Derken zaman geçti.

Bir çocuk sahibi oldunuz. Hanımınızın vücut yapısı bozuldu.

Sizin gözünüzde eski çekiciliğini kaybetti. İkinci çocuk da oldu. Bu defa evdeki işler şaştı.

Ardından siz üçüncü çocuğu da yaptınız. İşler büsbütün sarpa sardı.

Hanımınız size gereken alâkanın ancak üçte birini verir duruma geldi.

Ve siz hanımınızın bu hâlinde ona koşarak yardıma geleceğiniz yerde onu her hareketinde tenkit eder kabahat bulur hâldesiniz.

Hizmetçi yok ki, evin yetişmeyen işleri yapılsın. Paranız yok ki, hizmetçi tutasınız.

Hizmetçi ev işlerini yapsın, hanımız akşama size hazırlansın.

Bu hengâmede dinin hükümleri terk edilmiş.

Erkek olarak, bir de ikinci evliliklerden bahsetmeye başladınız mı, evde kıyamet kopmaya başlamış.

Bütün bu hâllerde tek suçlu evin erkeğidir.

Boş vakitlerini arkadaşları ile laklaka ile geçirme yerine hemen evine koşarak hanımına yardım etmedikçe,

sabah evinden çıktığında hanımının yanağına bir öpücük kondurup

"Haydi hayatım çocuklarımıza iyi bak, akşama hemen gelirim" demedikçe,

akşam işi bitince hemen evine koşup hanımına yardım etmedikçe,

gözlerini zinadan sakındırıp çevirerek, benim evimde helâlim var deyip evine koşmadıkça,

televizyonlardaki haspalara bakarak, sokaklarda ne idüğü belirsiz sözde insanlara bakıp,

onlara imrenmeyi terk etmedikçe,

sabrı hayatına yudum yudum içirip tatbik etmedikçe evinde ve ailesinde huzur bulması imkânsızdır.

Kadınlarımızı sevelim. Okşayalım.

Onlar bizim hem hanımımız hem hizmetçimiz,

hem de günahla aramıza Allah tarafından çekilmiş perdelerimizdir.

Onlara sevgi ile yaklaşalım. Sertlikle değil.

Çocuklarına ve hanımına hiç yüzü gülmeyen ve daima sert ve somurtkan duran bir aile reisinin kalbinde merhamet hisleri yok olup gitmiştir.

Aile reisi olan erkek gayet sabırlı, tahammüllü, akıllı ve tedbirli olmalıdır.

Kadın ise, güzel, lâtif bir varlık olup, erkek için yaratılmıştır.

Kadına çocuk muamelesi yapan aldanır, adam muamelesi yapan ise, hata eder.

Adam ve çocuk arasında bir muamele ile idare etmen gerekir.

Her sözüne kızıp darılma. Her şeye aklı ermeyebilir.

Beğenmediğin sözlerini olursa sükûtla karşıla.

O biraz sonra yaptığı hatayı anlayınca kendiliğinden özür dileyecektir.

Kadına kadın olduğunu, erkeklerden farklı bir yaratılışa sahip olduğunu sen öğreteceksin.

Erkekle kadın birbirlerinin kötü huylarına sabredecek dedik.

Tabiî bunun da bir sınırı vardır.

Eğer kadın evden, kocasından habersiz çıkıp bir yerlere gidiyorsa, gezip tozuyorsa,

yatağa çağırıldığı zaman yatağa gelmiyorsa, cünüplükten yıkanmıyorsa ve namazını kılmıyorsa,

bu sebeplerden dolayı erkek hanımını 'azarlar' ve edeplendirir.

Eğer kadının dini bozuksa, ziynet yerlerini yabancılara gösteriyorsa, kötü huylu ise,

erkek bu hâller sebebi ile de hanımından boşanabilir.

Boşarken de mihrini kuruşuna kadar öder.

Başka kusurları sebebiyle boşamak isteyip de bu kusurları bahane etmek yanlıştır.

Bu sayılan kusurlar gerçekten varsa, işte o zaman bir arada yaşamak zorlaşır, hatta imkânsızlaşır.

(A.İbrahim Cumalıoğlu )