Cenâb-ı Hak buyuruyor:
“ Namazı kılın, zekâtı verin, önceden kendiniz için yaptığınız her iyiliği Allah'ın katında bulacaksınız. Şüphesiz Allah, yapmakta olduklarınızı noksansız görür.” (Bakara, 110)

Rasûlullah (sav) buyuruyor:
“Size iki şey bırakıyorum. Onlara sıkı sarıldığınız sürece yolunuzu şaşırmazsınız: Allah’ın kitabı ve Resûlü’nün sünneti..” (Mâlik, Muvatta’, Kader 3)

İki gözleri âmâ bir zat, cemaate daima devam eder, Rasûlullah (sav)’in bu sevgili sünnetini terk etmezdi. Günlerden bir gün cemaate giderken, bir çukura düşüp, başı yarıldı. O perişan haliyle eve döndüğünde, ailesi ona:
“-Be adam. Gözün görmez. Cemaat sana vacib değildir. Evinde namazını kılsana!” dediğinde.
“-Rasûlullah (sav)‘in sünneti için değil başım, vücudum paramparça olsa, bu sünneti terk etmem. Baş gözüm kör olduysa; kalb gözüm kör değil ya!” diye cevap verdi.
O gece rüyasında Rasûlullah (sav) âmâya:
“-Ailenle niçin münâkaşa ettin?” diye sual eylediklerinde:
“-Ya Rasûlullah (sav) senin sünnetinden dolayı münakaşa ettik,” dediler.
Bunun üzerine Rasûlullah (sav) mübarek elleriyle âmânın gözlerini sıvayıp, gözlerinin nuru kendisine iade olundu. Sabahleyin kalktığında; artık âmâ değil basîr idi, gözleri görüyordu.

Comments are closed.