Acelesi Varmis
Posted on January 16, 2008 | Filed Under Hikayeler
Bir acelesi oldugunu, onu görür görmez anlamistim. Saganak halinde yagan yagmura aldiris bile etmiyor ve bükülmüs beline ragmen, saga sola kosuyordu.
Yanina sokularak:- Hayrola teyzecigim!. dedi. Bir derdiniz mi var?Sicak bir tebessümle:- Buralara yabanciyim evladim!. dedi. Hastane tarafina giden bir araba ariyorum.-Biraz beklerseniz, ayni dolmusa binebiliriz!. dedim. Oraya geldigimizde size haber veririm.Tesekkür ederek yanima yaklasti ve küçük bir çocuk gibi semsiyemin altina girdi. Nurlu yüzü yagmur damlaciklariyla islanmis ve yanaciklari pembe pembe olmustu.
- Torunlarimdan biri menenjit geçirdi, diye devam etti. Ziyaret saati bitmeden dolasmak istemistim.
Saatime baktiktan sonra:- Yirmi dakikaniz var!. dedim. Hastane yakin ama, bu havada araba bulunmuyor.
Duraga herkesten önce geldigimiz için, dolmusa da rahatça binecegimizi zannediyordum. Ancak araba yanastiginda, arkamizda duran kisilerin bir anda hücum ettigini gördüm.
Içeriye dolusan ve arkadas olduklari anlasilan adamlara:- Ilk önce biz gelmistik, dedim. Sirayi bozmaya hakkiniz var mi?
Ön koltukta oturani:- Hak istiyorsan, Hakkari’ye gideceksin arkadasim!. dedi. Hem oradaki haklardan K.D.V. de alinmiyormus.
Bu laf üzerine attiklari kahkahalarla bindikleri araba sarsilmis ve sinirlerim allak bullak olmustu.
Sakinlesmeye çalisarak:- Ben biraz daha bekleyebilirim!. dedim. Ama su yasli teyzenin hastaneye yetismesi gerekiyor.
Soför lafa karisip:- Teyzenin arabaya falan ihtiyaci yok be kardesim!. dedi. Okuyup üfledi mi, oraya uçuverir.
Tekrar kopan kahkahalarla birlikte araba uzaklasti. Yasli kadina baktim, öylece susuyordu.
Daha sonraki dolmus, biraz geç geldi. Arka koltuga yan yana oturduk. Yasli kadin, yapacagi ziyaretten ümitsiz görünmesine ragmen sikayet etmiyordu. Üstelik de yol çok kalabalikti.
Soför meraklanarak:- Bu vakitte yol tikanmazdi!. dedi. Sebebini anlasam iyi olacak.
Arabayi çalisr vaziyette birakip ileriye doðru yürüdü ve biraz sonra dönerek:- Kismete bak yahu!. diye söylendi. Bizden önce kalkan dolmusa kamyon çarpmis.
Heyecanla:- Bir sey olmus mu? dedim. Yarali falan var mi?
- Herhalde varmis!. dedi. Soför dahil bes kisiyi, teyzenin gidecegi hastaneye kaldirmislar.
Göz ucuyla yasli kadina baktim.
Solgun dudaklariyla bir seyler mirildaniyor ve sanki onlar için dualar ediyordu.
Soför, saskinlik içinde:- Kismet iste!. diye tekrarliyordu. Koca bir kamyon gelip sana çarpsin. Hem de Hakkari’den gelen bir kamyon…
Comments
Leave a Reply